ساليان دراز بدون لحظه‌اى توقف همواره در حركت و گردش هستند . ( 996 ) خَائِنَةُ الاعْيُن : نگاه‌هاى گناه آلود ، خيانت چشمها . ( 997 ) النِّقْمَة : غضب . ( 998 ) عَازَّه : در عزيز شدن ، با او معارضه كرد . ( 999 ) شَاقَّهُ : با او دشمنى و منازعه كرد . ( 1000 ) نَاوَاهُ : با او مخالفت كرد . ( 1001 ) مَنْ اقْرَضَهُ قَضَاهُ : كسى را كه به او قرض داد ، پاداش مىدهد ، در اينجا انجام عمل صالح به منزله قرض ، و پاداش خداوند بمنزله اداء قرض بيان شده ، چنان كه در آيه 245 بقره آمده « مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً » . ( 1002 ) الْعُنْف : خشونت ، درشتى . ( 1002 ) السِّياق : مصدر ساق ، يسوق ، راندن ، سوق دادن . ( 1003 ) لَمْ يُعَنْ : كمك نشد . خطبهء 91 ص 90 ف ( 1004 ) الاشبَاح : شبح‌ها ، مقصود در اينجا ملائكه است . ( 1005 ) لَا يَفِرُهُ : ( از ماده وفر ) بر مالش نمىافزايد . ( 1006 ) لَا يُكْدِيهِ : فقيرش نمىكند . ( 1007 ) انَاسِىَّ الابْصَار : مردمكهاى چشم . ( 1008 ) مَا تَنَفّسَتْ : آنچه بيرون دهد . ( 1009 ) ضَحِكَتْ عَنْهُ اصْدَافُ الْبِحَارِ : كنايه از درهايى است كه از درون صدفهاى دريا بيرون مىآيد . ( 1010 ) الْفِلزّ : فلز . ( 1010 ) اللُجَيْنِ : نقره خالص . ( 1010 ) الْعِقْيَان : طلاى خالص و ناب . ( 1011 ) نُثَارَةُ الدُّر : درهاى پراكنده . ( 1012 ) حَصِيدُ الْمَرْجَان : مرجان چيده شده ، از اين تعبير استفاده مىشود كه مرجان شبيه نباتات است . ( 1013 ) انْفَدَ : از دست داد ، تمام شد . ( 1014 ) لَا يَغِيضُهُ : از او نمىكاهد . ( 1015 ) لَا يُبْخِلُهُ : او را به بخل وانميدارد . ( 1016 ) ائْتَمَّ بِهِ : از آن پيروى كرد ، به آن اقتدا كرد . ( 1017 ) كِلْ عِلْمَهُ : علمش را واگذار كن . ( 1018 ) السُّدَد : جمع « سدّة » درهاى خانه ، درهاى بزرگ . ( 1019 ) ارْتَمَتْ : ( از ماده رَمى يرمى ) انداخته شد ، پرتاب شد .